Θα μπορούσα να ξεκινήσω αυτό το κείμενο λέγοντας σας «το γυναικείο στιλ έχει πολύ συγκεκριμένες κατηγορίες…» και να καταλήξω χωρίζοντας τις γυναίκες όλου του κόσμου σε 6-7 στιλιστικές προσωπικότητες που σε κάθε περίπτωση η καθεμία θα διάβαζε ένα συγκεκριμένο περιοδικό ή βιβλίο, θα έπινε συγκεκριμένο ποτό, θα είχε μέσα στο κομοδίνο της συγκεκριμένα πράγματα και κάθε σαββατοκύριακο θα είχε πολύ συγκεκριμένα hobbies. Η αλήθεια είναι πως όσα χρόνια δουλεύω στα περιοδικά, είχα γράψει κατά καιρούς τέτοια άρθρα και όλο αυτό έχει μια βάση. Πολύ γενική όμως.

Ποια είναι η πρώτη σκέψη που κάνουμε όταν βλέπουμε το στιλ μιας γυναίκας;

Στην πραγματικότητα πόσες φορές δεν σου έχει τύχει να δεις μια γυναίκα κομψή μέσα στο ρετρό μίνι φόρεμα της, να πίνει σε ένα στέκι με τους φίλους της (που μπορεί να μην επέλεξε καν η ίδια) και να την κατατάσσεις σε μια πολύ συγκεκριμένη κατηγορία από την οποία εμφανίζονται σαν σύννεφο στο μυαλό σου όλες οι συνήθειες του συγκεκριμένου τύπου γυναίκας; Πολλές! Αυτό που τελικά ισχύει από τα λίγα χρόνια που γράφω για γυναικεία μόδα και συναναστρέφομαι γυναίκες ενώ ταυτόχρονα έχω άντρες φίλους που μιλάνε διαρκώς για εκείνες, είναι ότι τα ρούχα δεν προσδιορίζουν τον τύπο γυναίκας αλλά τη διάθεση της στιγμής. Οι γυναίκες μπορούν να φορέσουν το κομψό στενό μαύρο φόρεμα τους να μπουν το πρωί σε ένα επαγγελματικό meeting να είναι όλη μέρα business oriented μέσα σε αυτό και να καταλήξουν με τις φίλες τους να βλέπουν την ταινία Avengers,-Endgame τρώγοντας pop corn.

Τελικά είναι το στιλ ένα παιχνίδι με τα ρούχα, τις τάσεις και τις δεκαετίες;

Αυτό ακριβώς είναι!Για αυτό λοιπόν, παρόλο που όλοι έχουμε μια φυσική ροπή προς ένα συγκεκριμένο στιλ αυτό δεν πρέπει να μας περιορίζει ούτε να μας κατηγοριοποιεί, αντιθέτως να μας παρακινεί ώστε να δοκιμάζουμε καινούργια στιλ, ή “παλιά/ καινούργια” γιατί το ρετρό κάπως καταφέρνει να είναι πάντα τωρινό.